محمد تقي تقيپور
كارشناس ارشدمعاونت پژوهشي وآموزشي
مقدمه
استاد شهيد مرتضي مطهري، ارزش مندترين و مؤثرترين عامل درنهضت حسيني را عنصر امر به معروف و نهي از منكر دانستهاند. از ديدگاه شهيد مطهري، نه فقط «عنصر امر به معروف ونهي از منكر به نهضت حسيني ارزش داد»، بلكه حسين هم به امر به معروف و نهي از منكر ( در جهان اسلام) ارزش داد. «امر به معروف ونهي از منكر نهضت حسيني را بالا برد ولي حسين (ع) اين اصل را به نحوي اجرا كرد كه شأن اين اصل ( درجهان اسلام ) بالا رفت، يك تاج افتخار بر سر اصل امر به معروف و نهي از منكر نهاد.»
ضرورت شناخت
جايگاه والاي عنصر امر به معروف و نهي از منكر در نهضت حسيني از يك سو و ارزش و اعتباري كه حسين (ع) به آن داد از سوي ديگر، ضرورت بازشناسي اين اصل را به همهي مسلمانان به ويژه شيعيان آل علي (ع) گوش زد ميكند. شهيد مطهري خود در اين باره چنين تذكر داده است:
«ما بايد امر به معروف و نهي از منكر را از نظر اسلام بشناسيم كه اين چه اصلي است؟ اين چيست كه آن چنان اصالت و قدرت دارد و آن چنان از نظر اسلام ماهيت دارد كه مردي مانند حسين بن علي (ع) را وادار ميكند كه در راه آن جان خويش را از دست بدهد، خون خود را بريزد، خون عزيزان خود را بريزد و تن به فاجعهاي بدهد كه واقعاً در دنيا كم نظير است.»
براساس ديدگاه علامهي شهيد مرتضي مطهري، بصيرت و آگاهي، گام اصلي و شرط اساسي در عنصر امر به معروف و نهي از منكر است: «اين وظيفهي بزرگ (امر به معروف و نهي از منكر) دو ركن و دو شرط اساسي دارد. يكي از آنها رشد، آگاهي و بصيرت است. از شما ميپرسم: اصلا من وشماميفهميم كه امر به معروف و نهي از منكر چيست و چگونه بايد انجام شود؟ تا حالا كه امر به معروف و نهي از منكرهاي ما اطراف دكمهي لباس و بند كفش مردم بوده است؛ در حول و حوش موي سر و دوخت لباس مردم بوده است! ما اصلا! معروف ميشناسيم كه چيست؟ منكر ميشناسيم كه چيست؟»
روح و هدف
استاد شهيد مرتضي مطهري، پس از تبيين جايگاه و عنصر امر به معروف و نهي از منكر در جامعهي اسلامي و نيز ضرورت بازشناسي درست آن، دربارهي ابعاد، گستره، روح و هدف اصل مزبور، چنين تفسير فرمودهاند:
«معروف و منكر از نظر اسلام محدود به حد معيني نميشود. تمام هدفهاي مثبت اسلامي داخل در معروف و تمام هدف هاي منفي اسلامي داخل در منكر است و اگر چه در امر به معروف و نهي از منكر تعبير امر و نهي است ولي با توجه به قرائني كه از خود قرآن كريم ميتوان استنباط كرد و به نص احاديث قطعي اسلامي از مسلمات فقه اسلامي ماست و تاريخ اسلامي ما بدان گواهي ميدهد، مقصود از آن تنها امر و نهي لفظي نيست، بلكه مقصود استفاده كردن از هر وسيلهي مشروع براي پيش برد هدفهاي اسلامي است. پس اگر بخواهيم روح امر به معروف و نهي از منكر را با ترجمه و تعبير فارسي خودمان بيان كنيم، بايد بگوييم؛ لزوم استفاده از هر وسيلهي مشروع براي پيش برد اهداف اسلامي.»
مقتضيات زمان
نتيجهاي كه مباحث مزبور به دست ميدهد، اين است كه پس از درك درست جايگاه و اهميت امر به معروف و نهي از منكر و شناخت روح، ابعاد، گستره و هدف آن؛ تكليف جامعهي اسلامي مطابق مقتضيات زمان نيز در برابر اين اصل مهم، بايد تبيين و دانسته شود. استاد شهيد مرتضي مطهري، ديدگاه خود را در اين باره چنين ابراز فرمودهاند:
«ما بنشينيم اين جا و بگوييم عنصر امر به معروف و نهي از منكر در نهضت حسيني يكي عامل بزرگ كه حسين (ع) را به حركت واداشت، او را از جا تكان داد، امر به معروف بود. حسين بن علي (ع) به امر به معروف و نهي از منكر ارزش داد؛ اسلام براي امر به معروف و نهي از منكر ارزش درجه اول قايل است، يعني آن را يكي از اركاتن تعليمات خودش ميداند، اگر اين ركن نباشد، ساير تعليمات نميتوانند كار كنند؛ اين ها درست، ولي ما چه كار كنيم؟ آيا ما داريم از گذشته صحبت ميكنيم؟ يا گذشته براي آينده است؟ آينده و گذشته را بايد به يكديگر مربوط و متصل كرد. از نهضت حسيني در همين زمينه بايد استفاده كرد: مردم را آگاه نمود،ببينيد چه ميكنند؟ چگونه تبليغ ميكنند؟ چگونه كتاب مينويسند و چگونه بايد بنويسند؟ دربارهي چه مسايلي بايد فكر كنند و دربارهي چه مسايلي حساسيت دارند؟ »
ببينيم علي بن ا بيطالب (ع) و حسين بن علي (ع) روي چه مسايلي حساسيت داشتند، ما هم روي همان مسايل حساسيت نشان دهيم. چرا آنها روي مسايلي حساسيت نشان ميدهند و ما روي مسايل ديگر؟»
مصاديق در د نياي معاصر
شهيد مطهري، پس از ذكر و بررسي اين مقدمات، سعي نموده تا جامعهي اسلامي و بلكه امت اسلامي را با مصاديق معروف و منكر در دنياي معاصر آشنا سازد و از اين طريق با هر گونه كج فهمي و كوته نظري در اين مسير مبارزه نمايد. زيرا از ديدگاه آن شهيد، شناخت درست و دقيق مصاديق معروف و منكر در جهان امروز، موجب خواهد شد تا مسلمانان به دور از هرگونه كج رويها و انحرافات، تكليف خود را بهتر و بيش تر بشناسند. آن شهيد بزرگوار با اعلام صريح و شجاعانهي مواضع و ديدگاه خود، مصداق بارز معروف و منكر در جهان معاصر را چنين تبيين و تشريح فرموده است:
«اگر پيغمبر اسلام زنده بود، امروز چه ميكرد؟ و دربارهي چه مسألهاي ميانديشيد؟ والله و بالله قسم ميخورم كه پيغمبر اكرم (ص) در قبر مقدسش از يهود ميلرزد. اين يك مسئله دو دوتا چهارتاست، اگر كسي نگويد، گناه كرده است. من اگر نگويم والله مرتكب گناه شدهام و هر خطيب و واعظي اگر نگويد مرتكب گناه شده است.»
استاد شهيد مرتضي مطهري در سال 1348 هجري شمسي، مطابق سال 1390 هجري قمري ، يعني حدود سي و پنج سال پيش، در اوج دوران استبداد شاهنشاهي ، زماني كه ايادي صهيونيزم بر ايران حاكميت بلامنازع و كامل داشتند؛ به تبعيت از مقتداي خويش، خميني عزيز (ره)، حمايت از آرمان فلسطين و مقابله با خطر يهود را، به ترتيب، مصداق آشكار معروف و منكر معرفي و آن را سرلوحهي فعاليت و حركت خويش قرار داده بود. زيرا امام خميني (ره) پرچم دار بزرگ نهضت اسلامي نيز بزرگترين خطر وارده بر اسلام را از ناحيهي «يهود» ميدانست. به طوري كه فرموده بود:
«حالا كه خطر بر اسلام وارد شده است و آن خطر يهود است.»
«آقايان بدانند كه خطر امروز بر اسلام كمتر از خطر بنياميه ينست.»
مسألهي فلسطين
سرزمين فلسطين از دوران صدر اسلام، به مدت بيش از 13 قرن ( جز قريب يك سده كه تحت تاخت و تاز صليبيان صهيوني صفت قرار داشت) همواره در اختيار مسلمين بود و پيروان همهي فرق و اديان در كنار مسلمانان، بي هيچ مانع و مشكلي، در كمال آرامش زندگي ميكردند. اما حدود يك قرن و نيم پيش، زمزمه ها، دسيسهها و توطئههايي در عرصهي جهاني در مسير اشغال اين سرزمين اسلامي شكل و نضج گرفت تا آن گا ه كه منجر به جنگ جهاني اول و تلاشي امپراتوري عثماني و اشغال فلسطين توسط قواي متفقين و لشكر انگليس، تحت فرماندهي يك ژنرال يهودي به نام «آلبني»، با همكاري و مساعدت گستردهي لژيون به اصطلاح عرب، تحت فرماندهي «فيصل بن شريف حسين» با هدايت سازمانهاي مخفي و پشت پردهي ماسوني – صهيوني گرديد. جامعهي اتفاق ملل لايحهي قيموميت فلسطين از سوي انگلستان را تصويب كرد و يكي از وزيران يهودي كابينهي بريتانيا به نام هربرت سموئيل به عنوان كميسر عالي سرزمين اسلامي فلسطين منصوب و به آن منطقه اعزام شد. با اين زمينه سازيها، اشغال تدريجيفلسطين از سوي اشغالگران صهيونيست ا ز يك سو و انتقال و كوچ گستردهي يهوديهاي ممالك مختلف جهان به فلسطين از سوي ديگر، سرعت و شدت يا فت. در سال 1947 م / 1326 ش، مجمع عمومي سازمان ملل با هدف ايجاد دو دولت يهودي و فلسطيني، قطع نامهي 181 را تصويب و سرزمين فلسطين را به دو منطقهي يهودي و عربي تقسيم كرد. به دنبال اين تحركات در ماه مه 1948 م/ ارديبهشت 1327 ش، تأسيس رژيم نامشروع «اسرائيل» از سوي بن گوريون يكي از رهبران صهيونيسم، به طور علني و رسمي اعلام شد. اين رژيم تازه تأسيس يافته فوراً از سوي آمريكا، انگلستان، شوروي و چندي بعد سازمان ملل متحد، به رسميت شناخته شد. از آغاز ا ولين تهاجم و يورش مهاجمان يهود به فلسطين، تاكنون صدها هزار مسلمان فلسطينيبه طرز وحشيانهاي به خاك و خون كشيده شده و يا از آن سرزمين اخراج و آواره شدهاند. كشتار وحشتناك كودكان و زنا ن و دختران دهكدهي فلسطيني دير ياسين و مردم بي دفاع كفر قاسم، صبرا و شتيلا و ... تنها نمونههايي از جنايات اشغالگران در اين سرزمين است، زيرا در اولين تهاجم و تقابل رژيم صهيونيستي با كشورهاي عربي در سال 1948 م/ 1327 ش، مهاجمان يهود قريب پانصد شهر، روستا و آبادي فلسطيني را منهدم و با خاك يكسان نمودند و از نقشهي جغرافيا محو كردند و قريب يك ميليون فلسطيني را قتل عام و يا از آن سرزمين اخراج و آواره و راهي كشورها و ممالك عربي هم جوار ساختند.
اوهام اسرائيلي
آن چه در اين مقوله گفتني است؛ دلايل و توجيهات صهيونيستها در اشغال فلسطين است كه مدعيا ند اين سرزمين چند هزار سال پيش متعلق به قوم بني اسرائيل بوده و صهيونيستهاي امروز به عنوان وارثان آنها حق دارند كه با هر وسيله و شيوه، اين خطه را از وجود اعراب مسلمان خالي كنند و آن را به تصرف خود درآورند.
استاد شهيد مرتضي مطهري با بياني مستدل، منطقي، تاريخي، حقوقي و در عين حال بسيار كوتاه و زيبا در پاسخ به ادعاي موهوم يهود، ثابت مينمايند كه فلسطين متعلق به اين جماعت نبوده و زندگي چند ده سالهي قوم بني اسرائيل، آن هم در چند هزار سال قبل، نه فقط حقي نميآفريند كه خود به خود خط بطلاني است بر ادعاي موهوم و توجيهات دروغين صهيونيان؛ پاسخ شهيد مطهري در اين باره چنين است:
«گذشته از جنبهي اسلامي، فلسطين چه تاريخچهاي دارد؟ قضيهي فلسطين مربوط به دولتي از د ولتهاي اسلامي هم نيست؛ مربوط به يك ملت است ، ملتي كه او را به زور از خانهاش بيرون كردهاند. تاريخچهي فلسطين چيست؟ مدعي هستند كه سه هزار سال پيش، دو نفر از ما ]بني اسرائيل [ (داود و سليمان) براي مدت موقتي در آن جا سلطنت كردهاند . تاريخ را بخوانيد؛ در تمام اين مدت دو سه هزار ساله، چه زماني بوده است كه سرزمين فلسطين به يهود تعلق داشته است؟ چه هنگام بود ه است كه بيش تر سرزمين فلسطين از آن يهود با شد؟ آيا بيشتر سرزمين فلسطين از آن ملت يهود است؟ قبل از اسلام هم مال آن ها نبود، بعد از اسلام هم مال آن ها نبود. روزي كه مسلمين فلسطين را فتح كردند، فلسطين در اختيار مسيحي ها بود نه در اختيار يهوديها و اتفاقاً مسيحي ها با مسلمين صلح كرد ند، يكي از موارد كه در صلح نامه گنجاندند اين بود كه شما يهود را در اين جا راه ندهيد. گفتند ما با شما زندگي ميكنيم ولي با يهود زندگي نميكنيم. چه طور شد كه يك دفعه نام وطن يهودي به خود گرفت؟ »
موضوع مهم ديگري كه شهيد مطهري بر آن تأكيد داشتند، عدم ارتباط نژادي بسياري از يهوديهاي جهان با قوم بنياسرائيل است: «صهيونيستها يعني يهودياني كه ده ها قرن بود در گوشههاي ديگر دنيا زندگي مي كردند و از نژادهاي ديگر بودند . من خودم فكر ميكردم كه يهوديان موجود، همه از نسل اسرائيلاند. حالا ميبينيم تاريخ تشكيك ميكند؛ ميگويد اين حرف دروغ ست. بسياري از يهوديها اصلاً از نسل اسرائيل نيستند؛ جامع مشتركشان فقط مذهب است و بس. حتي نژادشان هم خالص نمانده است.»
اسناد و دادههاي تاريخي نيز اين ديدگاه استاد شهيد مطهري را مورد تأييد قرار دادهاند. آرتور كستلر يهودي معتقد است: اكثريت يهوديان امروز جهان از تبار خزران بت پرستي هستند كه بين قرون هفتم تا دهم ميلادي (حدود دويست سال) در مناطقي بين قفقاز و ولگا، حكومتي تحت عنوان خزر يا خزران داشتند . به گفتهي كستلر يهودي، اين جماعت ابتدا از آيين شمني، يعني نوعي بت پرستي پيروي ميكردند، ليكن بعدها به دليل يك سري اغراض سياسي، به يهوديت گرويدند و پس از انقراض پادشاهي خزران ، به مناطق مختلف جهان به ويژه اروپا كوچ كردند.
دولتها و نهادهاي غربي
نكتهي حساس و تاريخي مهم ديگري كه شهيد مطهري به آن اشاره كردهاند، نقش مجامع بين المللي و دولتهاي غربي و تباني آنها با صهيونيسم در اشغال سرزمين فلسطين است:
«چه طور شد كه يك دفعه نام «وطن يهودي» به خود گرفت؟ يكي از قضايايي كه كارنامهي قرن ما را تاريك ميكند اين قرني كه به دروغ نام حقوق بشر، نام آزادي، نام انسانيت بر آن گذاشته اند، همين قضيه است.»
و در ادامه با تأكيد به نقش و مشاركت انگلستان در كوچ دادن و انتقال يهوديها به فلسطين افزودند:
«بعد كه انگلستان وسيلهي مهاجرتشان را فراهم كرد به اين سرزمين مهاجرت كردند.»
اين واقعيت تاريخي را نميتوان ناديده گرفت كه كانون دسيسهها و توطئههاي صهيونيستي در كشورهاي اروپايي، به ويژه انگلستان بود. از دوراني كه سرمايهداران و ثروت اندوزان صهيونيست، چون «موسي مونته فيوري» ها و «روچيلد» ها با تشكيل «اتحاديهي جهاني اسرائيلي در فرانسه» و «سازمان عبري – لندني استعمار اراضي مقدس» در انگلستان، در سال 1861، گامهاي اوليه را در مسير توطئهي جهاني صهيونيسم برداشتند. از زماني كه داستانهاي جعلي، افسانهاي و ساختگي توسط صهيوني صفتان انگليسي در اروپا، جهت تحريك و فريب يهوديان براي كوچه به فلسطين نشر گرديد؛ كه انتشار داستان تخيلي «ديويد آلروي» در سال 1833 م، نوشتهي بنيامين ديزرائيلي يهودي متنفذ و نخست وزير آتي استعمار بريتانيا و نيز رمان صهيونيستي «دانيل دروندا» اثر «جرج اليوت» انگليسي، از آن جمله است.
معاملهي پنهان و وعدههاي فريبندهي استعمار انگليس به خاندان «شريف حسين» و به مزدوري واداشتن اين خانواده و هم زمان انعقاد قرار داد سري سايكس – پيكو ميان فرانسه و انگلستان به منظور اشغال خاورميانه و تقسيم مناطق عربي بين اين دو كشور در سال 1916 م، نيز توطئهي جنگ جهاني اول و سپس صدور اعلاميهي بالفور از سوي انگلستان در سال 1917، مبني بر موافقت آن كشور با ايجاد كانون ملي يهود از سوي سازمان جهاني صهيونيسم در فلسطين، تنها بخشي از اين تباني است. زمينه سازيهاي تدريجي حكومت سرپرستي انگلستان طي مدت 30 سال براي برپايي دولت صهيوني «اسرائيل» در سال 1948 م 1327 ش، و تلاش و اقدامات پيوسته براي تحكيم و تقويت بنيهي اين رژيم نامشروع، به ويژه در مقاطع حساس و بحراني فراموش ناشدني است؛ چنان كه در سال 1956 م ، با تباني مشترك فرانسه و انگلستان و اسرائيل جنگ سوئز آغاز شد و چند صد جنگنده و بمبافكن فرانسوي، انگليسي واسرائيلي به طور مشترك و هم زمان به سرزمين مصر يورش نظامي بردند و جنايات گسترده و بيشماري را مرتكب شدند. صرف نظر از حمايت و جانبداري دولتهاي غربي از رژيم صهيونيستي در جنگ سال 1967 م، كه منجر به اشغال كرانه غربي رود اردن، نوار غزه، بخش شرقي بيتالمقدس و بلنديهاي جولان از سوي اسرائيل شد، در سال 1973 م/ 1352 ش، در جنگ رمضان نيز همين دولتهاي غربي و در رأس آنها آمريكا به ياري اشغال گران شتافتند و از فروپاشي و انهدام اسرائيل جلوگيري به عمل آوردند . اين همكاريها و حمايتهاي همه جانبه و مستمر ، نه تنها در ايجاد اسرائيل و اشغال فلسطين، بلكه در تحكيم و تداوم حيات رژيم صهيونيستي نقش و تأثير اصلي و اساسي داشته است.
شهيد مطهري در كمال تدبير و فراست، چون سياست مداري بزرگ، در همان دوران خفقان رژيم ستمشاهي كه يهوديها در ايران نفوذ فراوان و گسترده داشتند، در اين باره چنين فرمود:
«جنگ بين المل اول پيش ميآيد . متفقين با عثمانيها ميجنگند (من نميخواهم از عثمانيها دفاع كنم ولي هر چه بو د، حكومت واحدي بود؛ اگر ظالم هم بود، بالاخره واحد بود.) اعراب ساده لوح كه از حكومت عثماني به ستوه آمده بودند، تحريك متفقين را پذيرفتند. از داخل عليه حكومت عثماني جنگيدند و به وعدهي اين كه به خود آنها در مقابل عثمانيها استقلال بدهند. انگليسيها به اينها قول قطعي دادند كه ما به شما استقلال ميدهيم به شرط ا ين كه به نفع ما با عثمانيها بجنگيد. اين بيچارهها جنگيدند. در خلالي كه اين بدبختهاي نادان ناآگاه داشتند با دولت تا حدودي اسلامي خودشان ميجنگيدند، انگلستان قول و قرار خودش را با حزب صهيونيسم – كه تازه تشكيل شده بود- محكم كرد كه فلسطين را به شما ميدهيم در قلب كشور اسلامي. جامعهي ملل به وجود ميآيد (عدالت را ببينيد!) و تصويب ميكند كه در دنيا ملتهايي هستند (خصوصاً ملتهايي كه از عثماني جدا شدهاند ) كه چون رشد ندارند، ما بايد برايشان سرپرست معين كنيم تا اين ها را اداره كنند. در واقع ميخواستند ارثيهي عثمانيها را تقسيم كنند. قسمتي از آنها دادند به فرانسهها، قسمتي را د ادند به انگلستان و ... از جمله جاهايي كه انگلستان گرفت فلسطين بود. گفت من قيم و سرپرست شما هستم، رسماً شد كفيل؛ بعد به صهيونيستها وعده داد (وعدهي معروف بالفور) كه من اين جا را به شما ميسپارم ... بعد كه انگلستان وسيلهي مهاجرت شان را فراهم كرد و به اين سرزمين مهاجرت كردند.»
از قومگرايي تا آيين صهيوني
از ديدگاه شهيد مطهري، دو عنصر مؤثر در تقويت و تحكيم اركان و موجوديت رژيم نامشروع صهيونيستي از يك سو و جنايات وحشيانهي صهيونيستها در سرزمين فلسطين از سوي ديگر، به ترتيب، قوم گرايي يهودي و به بياني ديگر ، جايگاه تعامل و همگرايي قومي يهوديها و تعليمات صهيونيستي بوده است.
شهيد مطهري دربارهي قوم گرايي و به بياني ديگر، جايگاه تعامل و همگرايي قومي يهوديها و ميزان تأثير آن در تقويت جامعهي صهيونيستي ميافزايند:
«در سال گذشته] 1348 هجري شمسي [ يهوديان ساير نقاط دنيا، نه يهودياني كه فعلا شناسنامهي اسرائيلي دارند، پانصد ميليون دلار براي اينها ] اشغالگران صهيونيست[فرستادند كه با اين پولها فانتوم بخرند و بر سر مسلمانان بمب بريزند؟! شنيدهام يهوديان ايران خودمان در سال گذشته معادل دو فانتوم ]پول[ فرستادند. سي و شش ميليون دلار پول از يهوديان ايران خودمان براي آن ها به عنوان كمك رفت ومن،آنها، آن يهوديرا به عنوان اين كه يهودي هستند ملامت نميكنم، مابايد خودمان را ملامت كنيم. او به هم كيشش كمك كرده است؛ باكمال افتخار پول ميفرستند، رسيدش هم از موشه دايان ميآيدو آن رادر بازار نشان ميدهد، مي گويد بيا رسيدش را ببين. مگر همين دو سه شب پيش ننوشتند ( من بريدهاش را از ] روزنامه[ اطلاعات» دارم » كه الان فقط يهوديان مقيم آمريكا روزي يك ميليون دلار به اسرائيل كمك ميكنند.»
براساس انديشهي شهيد مطهري، به موازات عنصر تعامل و همگرايي قومي يهوديها، عنصر تعليمات يهودي نيز در تشديد و گسترش جنايات صهيونيستها در فلسطين اشغالي و به علاوه تحكيم موقعيت آن ها تأثير بسزايي داشته است.
استاد مطهري با اشاره به كشتار مسلمانان در فلسطين، در اين باره، ميگويد:
«يك عده روشنفكر در ميان اعراب بود، قيام كردند، انقلاب كردند. اينها را كشتند، اعدام كردند، به دار كشيدند. مرتب يهوديها را فرستادند. همين كه عده (يهوديها ) زياد شد اسلحهي زيادي هم در ميانشان پخش كردند.بعد اينها افتادند به جان مسلمانان بومي، كشتند و زدند و بعد هم آواره كردند. پشت سر يك ديگر، ازكشورهاي اروپايي مهاجرت ميشد ( يهوديها) آمدند و آمدند. اين يهودياني كه شما امروز اسمشان را ميشنويد، موشه دايان، زوي اشكول، گلداماير، زهر مار! آخر ببينيد اينهااز كجاي دنيا آمدهاند؟! مدعي هستند كه اين سرزمين، سرزمين ماست. امروز در حدود سه ميليون نفر مسلمان، آواره از خانه و زندگيشان هستند.»
شهيد مطهري پس از اشاره به ددمنشيهاي اشغالگران عليه ملت مسلمان فلسطين، اصول، مباني، ريشه و منشاء اصلي اين جنايات صهيونيست ها در سرزمينهاي اشغالي را، تعليمات يهودي دانسته ودر ادامه، چنين ميافزايد:
«به دليل اين كه اينها ]يهوديها [ مردم خيانت پيشهاي هستند و به دليل اين كه كتاب مقدسشان به آنها اجازه داده كه اگر به سرزميني رفتيد، رحم نبايد در شما وجود داشته باشد و از هيچ وسيلهاي براي پيش برد هدفتان امتناع نكنيد.»
جالب اين كه، اشغالگران صهيونيست نيز در توجيه جناياتشان در فلسطين اشغالي به قوانين در جنگ عهد عتيق استناد ميكنند:
«و چون يَهُوَه خدايت آن شهر را به توداد، جميع مردان آن را بكش»، «در شهرهاي داخل مرزهاي سرزمين موعود، ]فلسطين[ هيچ كس را نبايد زنده بگذاريد. هر موجود زندهاي را از بين ببريد.»
رؤياي اسرائيل بزرگ
اشغال سرزمين فلسطين و تأسيس رژيم نامشروع «اسرائيل» در قلب ممالك اسلامي به تنهايي نمايانگر مقاصد صهيونيسم جهاني نيست، بلكه مقدمه و سرفصل سلسله توطئههايي است كه براي جهان اسلام طراحي و تدارك ديده شده است.
شعار نيل تا فرات كِنِست نشينان صهيوني در جهان امروز، در واقع تكرار همان استراتژي ديرينهي سران و رهبران قديمي صهيونيسم مبني بر تشكيل اسرائيل بزرگ به پهنهي نيل تا فرات است. چنان كه چندي پيش، حضرت آيتالله خامنهاي نيز در اين باره هشدار دادند:
«امروز تصرف غاصبانهي آنها مخصوص فلسطين نيست. اگر بتوانند باز هم اين تجاوز و اين توسعه طلبي را ادامه خواهند داد. امروز شرايط دنيا براي آنان آماده نيست. صبر ميكنند، وقتي كه احساس كردند شرايط آماده است، تجاوز را باز هم ادامه خواهند داد.
آنها به اين چيزهايي كه امروز در اختيارشان هست، قانع نيستند. آنها معتقدند كه تا مدينه متعلق به آنهاست، آنها معتقدند تا فرات از اين طرف متعلق به آنهاست؛ آنها يك كشور عظيم كه منابع آبي كافي در اختيار داشته باشد ميخواهند. آنها ميخواهند بر تمامي كشورهاي اطراف خود و برتمام خاورميانه سلطهي اقتصادي، سياسي، نظامي و اجتماعي داشته باشند.»
استاد شهيد مرتضي مطهري نيز، حدود 35 سال پيش دربارهي استراتژي ايجاد «اسرائيل بزرگ» به پهنهي نيل تا فرات فرمود:
«هدف مگر تنها همين است كه يك دولت كوچك در آن جا تشكيل شود؟ خيلي اشتباه كردهايد، خيلي همه اشتباه ميكنيم. او ميداند كه يك دولت كوچك، بالاخره نميتواند آنجا زندگي كند؛ يك اسرائيل بزرگ كه دامنهاش از اين طرف شايد تا ايران خودمان هم كشيده شود.]...[ مگر ادعاي خيبر را كه نزديك مدينه است ندارند؟ مگر روزولت به پادشاه وقت عربستان سعودي پيشنهاد نداد كه شما بياييد اين شهر را به اينها بفروشيد؟ مگر اينها ادعاي عراق و سرزمينهاي مقدس شما را ندارند؟»
وظايف و مسؤوليت ما
شهيد مطهري پس از تبيين جايگاه بسيار والاي مسألهي فلسطين در جهان اسلام و نيز تشريح ماهيت ، عملكرد، اهداف و خطر صهيونيسم جهاني، نسبت به مسؤوليت مسلمانان در قبال اين مسأله هشدار داده و چنين ميفرمايد:
«والله بالله مادر برابر اين اين قضيه مسؤوليم. به خدا قسم مسؤوليت داريم. به خدا قسم ما غافل هستيم.
والله قضيهاي كه دل پيغمبر اكرم را امروز خون كرده است، اين قضيه ]فلسطين[ است.داستاني كه دل حسين بن علي را خون كرده، اين قضيه است. اگر ميخواهيم به خودمان ارزش بدهيم، اگر ميخواهيم به عزاداري حسين بن علي ارزش بدهيم، بايد فكر كنيم كه اگر حسينبنعلي امروز بود و خودش ميگفت براي من عزاداري كنيد، ميگفت چه شعاري بدهيد؟ آيا ميگفت بخوانيد: «نوجوان اكبر من» يا ميگفت بگوييد: «زينب مضطرم الوداع، الوداع»؟! چيزهايي كه من (امام حسين (ع) ) در عمرم هرگز به اين جور شعارهاي پست كثيف ذلت آور تن ندادم و يك كلمه از اين حرفها را نگفتم. اگر حسين بن علي امروز بود و خودش ميگفت: اگر ميخواهي براي من عزاداري كني، براي من سينه و زنجير بزني، شعار امروز تو بايد فلسطين باشد. شمر امروز موشه دايان ]نخست وزير وقت اسرائيل[ است.شمر هزار و سيصد سال پيش مرد، شمر امروز را بشناس. امروز بايد در و ديوار اين شهر با شعار فلسطين تكان ميخورد.»
شهيد مطهري، تعلل، مماشات و مسامحهي جوامع اسلامي را در قبال مسألهي فلسطين،مورد مذمت و سرزنش قرار داده و فرمود:
«در گرفتاريهايي كه امروز براي اسلام هست، مثلاً در همين گرفتاري فلسطين، ما و شما چه قدر همدردي داريم؟ واقعاً احساس همدردي ماچيست؟ اگر نباشد، به قول پيامبر اكرم ما مسلمان نيستيم»... «ما چه جوابي در مقابل اسلام و پيغمبر خدا داريم؟»
شهيد مطهري، ضمن اشاره به كمكهاي مالي و حمايتهاي همه جانبهي اقتصادي يهوديهاي جهان از اشغالگران صهيونيست و مقايسهي آن با كمكهاي مسلمانان جهان به ملت مظلوم فلسطين و ميزان حمايت و پشتيباني مسلمين از آرمان مقدس آزادي فلسطين، ميافزايد:
«تلاش ما مسلمين در اين زمينه چه بوده است؟ به خدا خجالت دارد ما خودمان را مسلمان بدانيم، خودمان را شيعهي علي بن ابي طالب بخوانيم. اصلاً من بايد بگويم بعداز اين ، داستاني راكه ما از علي بن ابيطالب نقل ميكنيم، حرام است كه ديگر در منابر نقل كنيم كه روزي علي بن ابي طالب شنيد دشمن به كشور اسلامي حمله كرده است: «وَ هذا أخو غامِد وَقَدٍ وَرَدت خَيلُهُ الاَنْبارَ». بعد فرمود. شنيدهام زينت يك زن مسلمان را يا زني كه در حمايت مسلمانان است گرفتهاند؛ شنيدهام دشمن سرزمين مسلمين را غارت كرده است، مردانشان را كشته يا اسير كرده است، متعرّض زنان آنها شدهاست، زيورها را از گوش و دست زنها جدا كرده است. بعد همين علي بن ابي طالب – كه ما اظهار تشيع او را ميكنيم و نسبت به او حساسيتهاي بيمعني ودروغين نشان ميدهيم – گفت: ] ...[ اگر يك مرد مسلمان با شنيدن اين خبر دق كند و بميرد، سزاوار است و مورد ملامت نيست.» (نهجالبلاغه، خطبهي 27)
آيا ما وظيفه نداريم كه كمك مالي به آن ها بكنيم؟ آيا اينها مسلمان نيستند، عزيز ندارند؟ آيا اينها براي حق مشروع بشري قيام نميكنند؟ كيست كه امروز منكر شود كه فلسطينيهاي آواره حق بازگشت به وطن خود را ندارند؟ من در سفر مكه بعضي از اينها را ديدم، يك جوانهايي! فقط ميگفتند: «دِماءُ الشُّهداء» ما اميدمان فقط به خون شهدايمان است. افرادي در ميانآنها هستند كه والله براي لباسشان محتاجند و برهنه ميجنگند. اگر هفتصد ميليون جمعيت مسلمان دنيا، هر فرد روزي يك ريال بدهد، در سال نزديك به سيصد ميليارد دلار ميشود. اگر فقط مردم ايران – كه بيست و پنج ميليون نفر هستيم ونود و هشت درصد ما مسلمان است- هر فرد روزي يك ريال كمك كند، در سال نه ميليون تومان ميشود.
]....[ به وسيلهي مال كه ميتوانيم كمك كنيم. والله اين انفاق واجب است، مثل نماز خواندن و روزه گرفتن واجب است. اولين سؤالي كه بعداز مردن از ما ميكنند همين است كه در زمينهي همبستگي اسلامي چه كرديد؟ پيغمبر فرمود: «مَن سَمِعَ مُسلِماً (رجلاً) يُنادي يا لَلمُسلِمينَ فَلَم يُجِبهُ فَلَيسَ بِمُسلِمٍ». (اصول كافي8 ج 2 ، ص 164) هر كس بشنود صداي مسلماني را كه فرياد ميكند: «ياللمسلمين» مسلمانان به فرياد من برسيد و او را كمك نكند، ديگر مسلمان نيست، من او را مسلمان نميدانم. چه مانعي دارد كه ما براي اينها حساب باز كنيم؟ چه مانعي دارد كه ما مقدار كمي از درآمد خودمان را اختصاص به اينها بدهيم؟ چرا يهوديان دنيا حتي يهوديان ايران كمك بكنند و ملتهاي ديگر آنها را تحسين كنند، بارك الله بگويند، ملت بيدار بگويند، ولي ما نكنيم؟ مردم بيدار آن مردمي هستندكه فرصت شناس باشند، دردشناس باشند، حقايق شناس باشند ... پس بياييم به خودمان ارزش بدهيم، به كار و فكر خومان ارزش بدهيم، به كتابهاي خودمان ارزش بدهيم، به پولهاي خودمان ارزش بدهيم، خودمان را در ميان ملل دنيا آبرومند كنيم. علت اين كه دولتهاي بزرگ جهان چندان دربارهي سرنوشت ما نميانديشند، اين است كه معتقدند مسلمان غيرت ندارد. آمريكا را فقط همين يكي جري كرده است؛ ميگويد مسلمان جماعت غيرت ندارد، همبستگي و همدردي ندارد. ميگويد يهودي كه براي پول ميميرد، جز پول چيزي را نميشناسد، خدايش پول است، زندگياش پول است، حيات و مماتش پول است، به يك چنين مسألهي حساسي كه ميرسد روزي يك ميليون دلار به همكيشانش كمك ميكند ولي هفتصد ميليون مسلمان دنيا كوچكترين كمكي به همكيش خود نميكنند.»
گفتني است: شهيد مطهري با هم راهي و همكاري بعضي عالمان بزرگ اسلام، به منظور تشويق و ترغيب مردم مسلمان ايران، اقدام به افتتاح چندين حساب بانكي براي جمعآوري كمكهاي مالي به مردم مسلمان فلسطين نمودند. آن شهيد بزرگوار در خلال سخنراني مورخ 7/2/1349 با عنوان «احياي تفكر اسلامي» در اين باره چنين فرمودند:
«اين مرد (علامه سيد محمد حسين طباطبايي، صاحب تفسير الميزان)، بسيار مرد جليلالقدر و عظيم المنزلهاي است و يكي از كارهايي كه اخيراً ايشان اقدام فرمودند، موضوع همدردي با برادران اسلامي است. اين برادران فلسطيني ما كه به هر منطقي، حتي آمريكاييها نميتوانند به حق آنها اعتراف نكنند، ايشان دوسه حساب اخيراً باز كردهاند.در بانك ملي ايران شعبهي مركزي و بانك بازرگاني شعبهي مركزي و بانك صادران شعبهي بازار ، آقايان اگر ميل داشته باشند، شمارهها را يادداشت كنند. ايشان هستند در درجهي اول و بعد ...، آيتالله سيد ابوالفضل موسوي زنجاني، ايشان هم مرد بسيار جليلالقدر و مجهول القدري است؛ مجتهدي مسلم العداله و عادلي مسلم الاجتهاد است و البته براي اين كه پادويي هم داشته باشند، بنده ] شهيد مطهري[ سومشان هستم. اينحساب به نام سه نفر باز شدهاست.»
از ديدگاه شهيد مطهري، اين قبيل مساعدتهاي مالي، صرف نظر از انجام وظايف اسلامي، ترغيب مسلمانان وتحريك غيرت اسلامي مردم مسلمان ايران، از چنان ارزش و اهميت بالايي برخوردار است كه ميتواند وسيلهي پيوند مسلمانان با اولياي مقرب الهي و ائمهي اطهار عليهمالسلام باشد:
«توجه داشته باشيد اين حسابها و كمككردنها و حساب باز كردنها به اين نظر نيست كه پول چه قدر جمع ميشود، مسلم است همهي ما ايرانيها اگر بخواهيم همهي پولهايمان را روي هم بريزم، شايد به قدر پول دو تا يهودي كه در آمريكا نشستهاند وپول دنيا را از راه ربا و دزدي ثروت دنيا ميبرند، نشود ولي حساب اين است كه مسلمان، شرط مسلمانياش همدردي است... شما اگر يك تومان در اين راه بدهيد، آن كه ارزش دارد احساسات شماست، نمايندهي مسلماني شماست، پيوند خودتان را به اين وسيله با حسين بن علي (ع) روشن كردهايد.»
شهيد مطهري به دليل اتخاذ اين مواضع و انجام اين قبيل اقدامات و فعاليتها، مدتها تحت تعقيب، كنترل ، آزار و اذيت سازمان اطلاعات و امنيت دولت شاهنشاني( ساواك) قرار داشت و حتي به جرم ضديت با دشمن صهيونيستي و حمايت از آرمان فلسطين، سمت و عنوان «استاد» دانشگاه تهران،از وي سلب شد. شهيد مطهري آن گونه كه كمك و مساعدت به ملت فلسطين را واجب و در رديف واجباتي مثل نماز و روزه ميشمردند، به همان ميزان تبيين و تبليغ مسألهي فلسطين وآرمان آزادي قدس شريف و قبلهي اول مسلمانان را به منظور آگاه سازي جوامع اسلامي نسبت به عمق و گسترهي خطري كه از ناحيهي صهيونيسم، جهان اسلام را مورد تهديد قرار داده، نيز جزو واجبات ميدانستند:
« من وظيفهي خودم را عمل كردم. وظيفهي من فقط گفتن بود و خدا ميداند جز تحت فشار وجدان و وظيفهي خودم چيز ديگري نبود. اين كمك مالي را وظيفهي شما ميدانم و وظيفهي خودم وهر خطيب و واعظي ميدانم كه اين را بگويد؛ من بر هر خطيب و واعظي واجب ميدانم كه چنين حرفي را بزند. مراجع تقليد بزرگي مثل آيت الله حكيم وديگران رسماً فتوا دادهاند كه كسي كه در آنجا
] سرزمين فلسطين[ كشته ميشود، اگر نماز هم نخواند شهيد در راه خداست. »
يادآوري اين نكته خالي از اهميت نيست كه شهيد مطهري پس از اين سخنراني معروف، از سوي ساواك دستگير، بازداشت و زنداني شد.