العربي | فارسي| English

صفحه نخست | اخبار | مقالات | گفتگو | آثارمعاونت | تماس باما | پست الكترونيكي

 
دو شنبه 29 آبان 1396  |   0 ربیع الاول 1439

 

...
شماره : 1134 تعداد بازدید : 2235


مصیبت کبری



جما ل الدین بانج فروزش
کارشناس معاونت فرهنگی

اکثر علمای شیعی را اعتقاد آن است که ارتحال سید انبیاء(ص) روز بیست وهشتم ماه صفر بوده وبه نقل روایتی از امام محمد باقر (ع) آن حضرت در سال دهم هجرت به عالم بقا،رحلت نمود.واز عمر شریف آن حضرت شصت وسه سال گذشته بود.چهل سال درمکه ماند وچون به مد نیه هجرت نمود،پنجاه وسه سال از عمر شریفش گذ شته بود.وده سال بعد از هجرت در مدنیه ماند ووفات آن حضرت در بیست وهشتم ماه صفر واقع شد.
آری بانک آسمانی«یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک»حضرت محمدبن عبدالله (ص)را بر آن داشت که در پی ابلاغ دستور الهی از زبانی که «ما ینطق عن الهوی ان هو الا وحی یوحی»است بر آید.وبا ایراد خطبه غدیریه در غدیرخم ،منشور جاوید مکتب اسلام را بیان فرماید.وجرعه کوثر زلال ولایت رابر کام تشتگان حقیقت فرو ریزد.مردم آن روز تا ابد یت را خبر از طلوع خورشید تابناک امامت وجانیشنی بلافصل امیرالمومنین علی بن ابیطالب (ع)از مشرق ولایت آن حضرت داد تا جانهای مشتاق وقلبهای سلیم را با روح وریحان قرآن وعترت صفا داده تا به مراتب عالی انسانیت رهنمون سازد.

جانشینی علی (ع)
به عقیده بسیاری از مفسران آیه 3سوره مائده از کامل شدن اسلام ونومیدی کافران خبر می دهد .در روز غدیرخم وپس از تعیین حضرت علی (ع) به جانشینی پیامبر (ص) این آیه نازل شده است «.....الیوم اکملت لکم دینکم واتممت علیکم و.....»امروز کافران از آئین شما مایوس شدند. بنابر این از آنها نترسید واز« مخالفت» من بترسید،امروز دین شما را کامل کردم ونعمت خود را بر شما تمام نمودم واسلام را به عنوان آئین «جاودان» شما پذیرفتم.
از این آیه استفاده می شود که انتخاب حضرت علی (ع)ضمانتی برای اجرای احکام دینی بود در حقیقت با تعیین حضرت علی (ع) به عنوان مرجع مردم در امور اسلامی دین به درجه کمال خود رسید.ورسول خدا (ص) با انجام این کار بزرگ ادامه کار را به اهل آن سپرد ورسالت الهی اش را به پایان برد.
مصیبت بزرگ
روایتی است که حضرت رسول (ص) فرمود:ای ام سلمه حبیب دل من ونور دیده من فاطمه را طلب نما ،این را گفت ومدهوش شد.چون فاطمه زهرا (س) به خانه آمد پدر خود را بدان حال مشاهده نمود. خروش برآورد وگفت :جانم فدای تو باد ورویم فدای تو باد.ای پدر بزرگوار،تورا چنان می بینم که عزم سفر آخرت داری ولشکر های مرگ تورا از هر سو فرا گرفته اند.
چون حضرت صدای غم زده فرزند دلبند خود راشنید،دیده مبارک خود را گشودو گفت:ای دختر گرامی به زودی از تو مفارقت می کنم وتورا وداع می نمایم،پس سلام بر تو باد.حضرت فاطمه (س)چون این خبر از آن سرور شنید،آه حسرت از دل بر آورد وسوالاتی چند از آن حضرت نمود.تا آنکه حضرت رسول (ص) سر خود را در دامن آن بهترین زنان عالمیان گذاشت و چون حسنین جد بزرگوار خود را بر آن حالت مشاهده کردند بی تاب گردیدند واشک حسرت از دیده باریدند وخروش برآوردند و می گفتند که جان های ما فد ای تو باد.
حضرت پرسیدند که ایشان کیستند؟ امیر المومنین (ع) گفت:یا رسول الله فرزندان گرامی تو حسن وحسین می باشند .پس حضرت ایشان را به نزد خود طلبید ودست در گردن ایشان در آورد وآن دو جگر گوشه خود را به سینه چسبانید وچون حضرت امام حسن (ع) بیشتر می گریست حضرت رسول (ص)فرمود.یا حسن گریه کم کن که گریه تو بر من دشوار است وموجب آزارمن است پس در آن حال ملک الموت نازل شد وگفت:السلام علیک یا رسول الله .حضرت فرمود:وعلیک السلام یاملک الموت.مرا به سوی تو حاجتی است. ملک الموت گفت:حاجت شما چیست؟ ای پیعمبر خدا؟فرمود:حاجت من آن است که روح مرا قبض نکنی تا جبرئیل نزد من آید وبر من سلام کند ومن بر او سلام کنم واو را وداع نمایم. پس ملک الموت بیرون آمد وگفت :وامحمداه،پس جبرئیل از هوا به ملک الموت رسید وپرسید که قبض روح محمد(ص) کردی ای ملک الموت؟ گفت ای جبرئیل آن حضرت از من سوال کرد که قبض روح ننمایم تا تورا ملاقات نماید.وبا تو وداع کند.جبرئیل گفت:ای ملک الموت مگر نمی بینی که درهای آسمان گشوده اند برای روح محمد(ص). پس جبرئیل نازل شد وبه نزد آن حضرت آمد وگفت: السلام علیک یا اباالقاسم.حضرت فرمود:وعلیک السلام یاجبرئیل .آیا در چنین حال مرا تنها می گذاری؟ جبرئیل گفت:یا محمد (ص)تورا نیز مانندهمه کس مرگ در پیش است و هر نفس چشنده مرگ است. وداع در پیش داری.حضرت فرمود:نزدیک شو به من ای حبیب من.پس جبرئیل نزدیک آن حضرت رفت وملک الموت نازل شد وجبرئیل به او گفت :ای ملک الموت به خاطر دار وصیت حق تعالی را درقبض روح محمد (ص) .پس جبرئیل درجانب راست آن حضرت ایستاد ومیکا ئیل در جانب چپ وملک الموت در پیش او مشغول قبض روح اطهر آن حضرت گردید.
ابن عباس می گوید.آن حضرت در آن روز مکرر می گفت: که بطلبید از برای من حبیب دل مرا وهرکه را می طلبیدند ،روی مبارک خود را از او می گردانید تا اینکه حضرت امیر (ع) حاضر گردید.،نظر مبارک سید انبیاء بر روی سید اوصیاء افتاد،شاد وخندان گردید.وفرمود:ای علی جان نزدیک من بیا ،تا آنکه دست او را گرفت ونزدیک بالین خود نشاند ومدهوش شد پس در این حال حسن محبتی وحسین سید الشهداء از در آمدند.چون نظر ایشان برجمال بی مثال آن برگزیده ذوالجلال افتاد وآن حضرت را بدان حال مشاهده کردند،فریاد وا محمداه ،واجداه برآوردند وفغان کنان خود را بر سینه حضرت افکندند. حضرت امیر(ع)خواست که ایشان را دور کند ،درآن حالت حضرت رسول (ص) به هوش آمد و گفت:یا علی بگذار که من دو گل بوستان خود را ببویم وایشان گل رخسار مرا ببوبند ومن ایشان را وداع کنم وایشان مرا وداع کنند.آنان توشه خود را از من برگیرند ومن توشه ام را از آنها برگیرم. خداوند لعنت کند آنکس را که حق آنها را تباه سازد. خدایا من این دو را به تو می سپارم .به درستی که ایشان بعد از من مظلوم خواهند شد وبه تیغ وزهر ستم کشته خواهند شد.
ایها الناس،علی وفرزندانم از نسل او ،ثقل اصغر وقرآن ثقل اکبر است. آنها از یگدیگر جدا نمی شوند تا بر سر حوض کوثر بر من وارد شوند. ای مردم ،من پیش از شما می روم وشما در حوض کوثر بر من وارد خواهید شد واز شما سوال خواهم کرد که چه کردید با این دو امانتی که در میان شما گذ اشتم،کتاب خدا وعترت که اهل بیت من هستند.
آری در غم رحلت پیامبراکرم (ص)حضرت علی (ع) چنین فرمودند:«بابی انت وامی یا رسول الله لقد انقطع بموتک......»پدر ومادرم فدای تو ای رسول خدا،همانا با مرگ تو از نعمتی محروم شدیم که با مرگ دیگران از آن محروم نمی شدیم وآن نعمت نبوت واخبار آسمانی بود. مصیبت تو آنقدر بزرگ است که ما را به خاطر تمام مصیبتهای دیگر تسلیت می دهد. واز این جهت تو منحصر به فردهستی وهمه مردم در سوگ تو ماتم زده هستند.
در خاتمه فرارسیدن بیست وهشتم ماه صفر ،سالروز رحلت جانگذار نبی اکرم حضرت محمد مصطفی (ص) وشهادت مظلومانه سبط اکبر ،کریم اهل بیت حضرت امام حسن مجتبی(ع) وهمچنین شهادت هشتمین اختر تابناک امامت ولا یت حضرت امام رضا (ع) را به محضر شریف حضرت مهدی (عج) وتمام مسلمین جهان به ویژه شیعیان عزیز ایرانی تسلیت عرض نوده ویادآوری می نمایم که یکی از سنت های بزرگذاشت این ایام در میان شیعیان که از اهمیت وارزش ویژه ای برخوردار است و مورد توصیه و تاکید پیشوایان دین می باشد قرانت وتدبر در زیارت مخصوص حضرت رسول(ص) «ازبعید» می باشد که به دلیل سند معتبر ومضامین ناب وآموزنده ی آن نباید در آن غفلت شود.


منابع:
سیرت پیامبر اعظم ومهربان،جاج شیخ عباس قمی
مسیا خاتم رسولان،مصطفی موسوی گرمارودی
حقایق پنهان ص54

منبع :
تازه های نشر